Μυθιστόρημα: Τα εγγόνια του Νετσάγιεφ

Μας παρακολουθουσαν απο παντου . τα κινητα τηλεφωνα μας ηταν κατι σαν κοριοι ..εδιναν το στιγμα μαςκαι μετεδιδαν αυτα που λεγαμε . Τα σπιτι μας ειχαν παραβιαστει και ειχαν τοποθετησει μικροκαμερες και μικροφωνα σε απιθανα σημεια , αδυνατον να τα εντοπίσεις ολα .

– Μα μεσα στη λάμπα ; αναρωτηθηκε φωναζοντας νευριασμενα

μεσα στην γαμω λαμπα ;

κραταγε μπροστα του την ολοασπρη Λαμπα και την περιεργαζοταν .Στην βαση της ειχε τον ηλεκτρικο μηχανισμο που τον συνδεεις στο ρευμα .Αυτον ξεβιδωσε και βρηκε μεσα την μικροκαμερα μεγεθους σπίρτου .

Ολοι εγραφαν εναντιων μας τοτε . Οι πιο μεγαλοι καλλιτεχνες , οι πιο γνωστοι συγγραφεις , οι πιο διασημοι δημοσιογραφοι .

Μας ειχαν συνθλιψει ολοι .

Ουτε καν να πουμε για το τι μας συμβαινει δεν μπορουσαμε δημοσια .

Μας φυλακιζαν αν λεγαμε οτι ειναι καθικια που μας παρακολουθουν και μας φυλακιζουν .Βαζανε,σε ανθρωπους που εγραψαν οτι ειδαν αστυνομικη βια , προστιμα υπερογκα για συκοφαντικη δυσφήμηση .

Και οταν μεσα σε ολα αυτα θελαμε να κανουμε μια πορεια , μας χτυπαγαν αλυπητα αφου μας ψεκαζαν με χημικα και φυλακιζαν για κανα 2 χρονια καμια ντουζινα  απο οσους επιαναν .εφτιαξαν νεες φυλακές να μας χωρεσουν όλους .

Σε καποιες ανοιχτες κουβεντες που ειχαν γινει ειχαμε σχεδιασει καποιες δρασεις αλλα μερικες προδοθηκαν και ποτε δεν εγιναν .

Ηταν αδυνατον σε μια ανοικτη κουβεντα σε δημοσιο μερος να περιμενει κανεις να μην τον ακουνε .Και μας ακουγαν και μας εβλεπαν και εστελναν και δικους τους  καλωδιομενους .

Μεχρι και στα καφε και στις πλατειες που συχναζαμε  ξεραμε οτι απο τα ψηλα κτηρια που ειναι γυρω  ολα καταγραφονται .

Ολα γυρω μας εμοιαζαν ρευστα και τιποτα δεν μας εδινε την παραμικρη ηρεμια .

Τοτε αποφασισαμε να δρασουμε εκτος των γνωστων διαδικασιων .

Δεν ειμασταν πολλοι στην αρχη και το μονο που μας ενοιαζε ηταν να μπορουμε να μιλαμε ελευθερα και να κανουμε δρασεις που σιγουρα δεν θα εφταναν ποτε στα αυτια τους παραμονο οταν πλεον τις ειχαμε πράξει .

Ολα εγιναν σχετικα ξαφνικα .

Μετα τις διακοπες του καλοκαιριου , στις αρχες του φθινοπωρου ειχαμε μαζευτει με ολη την παλιοπαρεα και λεγαμε τα νεα μας .

Που πηγε ο ενας που πηγε η αλλη , πως τα περασαν εκει , ποιους συναντησαν και ολα αυτα που λενε οι ανθρωποι οταν γυριζουν απο τις διακοπες του καλοκαιριου.

καθως η ωρα ειχε περασει επρεπε να γυρισω προς το σπιτι και ο μονος τροπος που ειχα ηταν το τρενο . Χαιρετισα λοιπον και αποχωρησα αλλα καθως απομακρυνομουν απο την παρεα και ακομα ακουγα τα γέλια και τις κουβεντες τους με φωναξε η βεατρίκη . Σταματησα και την περιμενα καθως ερχοταν τρεχωντας προς το μερος μου .

Μου ειπε οτι θα πηγαινε να κοιμηθει στην μανα της και ηταν προς τα εκει που πηγαινα και επειδη φοβοταν ηθελε να ερθει μαζι μου .

Η Βεατρικη  δεν ηταν ακριβως στην παρεα μας αλλα ολοι την ξεραμε .

Ομορφη με μαλλια μαυρα δεμενα σχεδον παντα , γεματη τατουαζ στα χερια , με δυο υπεροχα μαυρα ματια  και καλογυμνασμενο σωμα που σου εκοβε την ανασα να εισαι κοντα της ,Ισως ηταν και η πιο ομορφη απο ολες οσες ηξερα εκεινο τον καιρο ή για να ειμαι πιο δικαιος μου αρεσε πιο πολυ απο ολες .

βρεθηκαμε να περπαταμε με γρηγορο βημα προς τον σταθμο και καθως καταιβηκαμε  τα σκαλία με ρωτησε αν εχω κινητο πανω μου να στειλε μυνημα στην μανα της να την περιμενει .

Της ειπα οτι δεν κουβαλαω τετοια πραγματα και μπηκαμε στο σταθμο . ενας μπατσος με 2 σκυλους ηταν διπλα απο τα εκδοτηρια και τα σκυλια μας γρύλισαν καθως πλησιασαμε στο γκίσε .Φυγαμε γρηγορα προς την αποβαθρα .Το τρενο δεν αργησε να ερθει και στις λιγες στιγμες που περασα με την Βεατρικη ανταλαξαμε εμπειριες του καλοκαιριου .

Ο συρμός ηταν σχεδον αδειος αλλα η Βεατρικη με προετρεψε να καθισουμε ορθιοι  ΚΑταλαβα οτι κατι τρεχει και της εκανα νοημα οτι κοντα στην πορτα που ειμασταν ειχε μια καμερα μεσα στο βαγονι που μας κατεγραφε . Χωρις βιασυνη μεταφερθηκαμε κατω απο την καμερα σε 2 καθισματα αλλα αυτη συνεχιζε να κοιτα γυρω της αγχωμενη .Το τρενο ηταν κατι που μας βοηθουσε στο να μιλαμε .Εκανε τοσο θορυβο καθως ετρεχε προς τα προαστεια πανω στις ραγες που για να ακουσουμε ο ενας τον αλλο επρεπε να φωναζουμε σχεδον . ετσι εδω και μηνες καναμε καποιες κουβεντες μεσα στους συρμους σχεδον ψιθυριστα και ειχαμε τσεκαρει οτι οι καμερες καταγραφουν μονο  τις πορτες .

ειμασταν καθιστοι με την Βεατρικη και για μια στιγμη νομιζα οτι ηθελε να με φιλησει καθως απαλα που αγγιξε το χερι >Συνεχισα να την κοιταω στα ματια περιμενοντας το φιλι της , οταν μου εκανε ενα απειροελαχιστο νοημα να κοιταξω κατω .Ειδα το χερι της με ενα μικροσκοπικο χαρτακι να σκουντα το δικο μου . Το πηρα γρηγορα και χαμογελασα αμηχανα γτ ημουν σιγουρος οτι καταλαβε , οτι καταλαβα  ala d αλλων .

Προσεχε πολυ , μου ψιθυρισε στο αυτι …

Στην επομενη σταση κατεβηκε χωρις καν με χαιρετισει καθως εκρυβα το  μικροσκοπικο χαρτακι αναμεσα στα δαχτυλα μου ..

Ραβασακι ; Αποκλειεται .κατι ηθελε να μου πει .

Το μονο λαθος θα ηταν να ανοιγα το μυνημα εκεινη την στιγμη και ετσι περιμενα . Το τρενο εφτασε στην σταση μου αλλα δεν κατεβηκα .

δεν κατεβηκα ουτε στην επομενη και αφησα τον συρμο οταν εφτασε ακομα μια σταση μακρια .

Ημουν  μια ωρα μακρια  απο το σπιτι, εκει που βρεθηκα, αλλα δεν βιαζομουν και με μια ωρα περπατημα στα στενα των προαστειων θα ημουν σιγουρος οτι ειμαι μονος , πραγμα που θα μου εδινε την ευκαιρια να ανοιξω το χαρτακι της Βεατρίκης .

δεν θελει ουτε email ουτε τιποτα, απλα το σχολιο ασε αν θες

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s